Wojciech Maciejewski
Biografia
Wojciech Maciejewski urodził się 30 marca 1923 roku w Lesznie. Jego rodzice, Bronisława i Józef, mieszkali przed I wojną światową w Berlinie, gdzie ojciec pracował jako mistrz krawiecki, a matka ukończyła konserwatorium muzyczne. Po powrocie do Polski rodzina osiedliła się w Lesznie, gdzie Wojciech uczył się w szkole ćwiczeń i gimnazjum. Już jako młody chłopiec występował jako recytator patriotycznych wierszy, a jego talent docenił m.in. pułkownik Stefan Rowecki, późniejszy 'Grot'.
Po wybuchu II wojny światowej Maciejewski uciekł z Leszna i wraz z bratem Zygmuntem trafił do Częstochowy. Tam obaj uczyli się aktorstwa i występowali na tajnych wieczorach poezji. Wojciech kontynuował naukę na tajnych kompletach i rozpoczął studia polonistyczne na Tajnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich. Po wojnie przeniósł się do Poznania, gdzie ukończył studia i szybko związał się z Polskim Radiem. W 1947 roku został kierownikiem redakcji literackiej, a dwa lata później szefem artystycznym Rozgłośni Poznańskiej. Pod jego kierownictwem powstało wiele słuchowisk, realizowanych m.in. przez tak wybitnych aktorów jak Ludwik Solski czy Irena Eichlerówna.
W 1952 roku Maciejewski przeniósł się do Warszawy, gdzie dołączył do Teatru Polskiego Radia. Przez kolejne dekady wyreżyserował około 600 słuchowisk, w tym adaptacje klasyki literatury polskiej i światowej. Jego realizacje 'Romea i Julii' oraz 'Męża idealnego' zdobyły tytuły 'Premiery Roku' w plebiscytach słuchaczy. Był też autorem scenariuszy słuchowisk dokumentalnych, m.in. o Powstaniu Wielkopolskim. Po odejściu z radia w 1981 roku współpracował z Polskimi Nagraniami, reżyserując płyty dla dzieci - nagranie 'Kubusia Puchatka' osiągnęło nakład 420 tys. egzemplarzy.
Od lat 90. Maciejewski poświęcił się promocji twórczości swojego brata, kompozytora Romana Maciejewskiego, który od 1934 roku przebywał na emigracji. Sprowadził do Polski około 100 rękopisów brata, które trafiły do Biblioteki Narodowej, i zainicjował wiele wydarzeń popularyzujących jego muzykę. Był też aktywnym działaczem Związku Artystów Scen Polskich, współtworzył Sekcję Radia, Telewizji i Filmu oraz pełnił funkcję skarbnika ZASP. Zmarł 11 lutego 2018 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.